Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

ΜΑΘΗΜΑ ΑΓΑΠΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΦΙΛΟΥΣ

Φίλοι μου ετοίμαζα μια ανάρτηση με κάτι επίκαιρο, όμως βρήκα στο e-mail μου κάτι που όταν το διάβασα με συγκλόνισε. Δεν ξέρω αν φταίει η ηλικία μου και συγκινούμαι τόσο εύκολα αλλά νομίζω ότι θα αφήσει λίγους ανθρώπους ασυγκίνητους.
Δεν άλλαξα ούτε μια λέξη το βάζω όπως μου το έστειλε ο φίλος μου Αστερίων.
Προσθέτω μόνο ένα τριαντάφυλλο από τον κήπο μου μετά από την βροχή.





Έχεις δύο επιλογές..
Τι θα έκανες εσύ; Θα διάλεγες, σίγουρα...
Μην κοιτάξεις για κάτι αστείο σ' αυτό το κείμενο, δεν υπάρχει, μα διάβασε το.
Η ερώτηση είναι: Θα έκανες την ίδια επιλογή;
Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς από όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.
Μετά την τελετή, έκανε μια ερώτηση:
"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται από εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια. Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά . Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"
Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.
Ο πατέρας συνέχισε.
"Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."
Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της..
Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω από ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.
Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν από δεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.
Πλησίασα λοιπόν ένα από τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.
Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.
Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.
Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.
Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλλά ήταν ακόμη πίσω τρεις πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.
Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.
Το χαμόγελό του ήταν από το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα από την εξέδρα.
Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.
Με δύο παίκτες έξω, και τρεις έξω από την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.
Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.
Για μεγάλη μου έκπληξη, τον άφησαν!
Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.
Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.
Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.
Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.
Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντας την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.
Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.
Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω από το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω από το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακριά κι από τους άλλους συμπαίκτες του.

Όλοι στις εξέδρες, και από τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..."
Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακριά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα από χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει...
Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε...τρέξε.."
Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.
Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.
Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, προς τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης.
Ο Shay έτρεξε προς την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.
Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"
Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "από 'δώ,! από 'δώ Shay.."
Καθώς ο Shay πέρασε από την τρίτη, τα αγόρια και τ ων δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.."
Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.
Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και από τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.
Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.
Και τώρα, κυρίες..., κύριοι...., ο επίλογος.
Υπάρχουν χιλιάδες ανέκδοτα που στέλνονται δια μέσου internet, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Μα όταν πρόκειται για ιστορίες που έχουν να κάνουν με επιλογές ζωής, οι άνθρωποι διστάζουν.
Το ακατέργαστο, το χυδαίο, και συχνά άσεμνο, περνάει ελεύθερα μέσω του κυβερνοχώρου, αλλά η δημόσια συζήτηση για την ευπρέπεια, πάρα πολύ συχνά καταστέλλεται, ακόμη και στα σχολεία η και τους εργασιακούς χώρους μας.
Εάν σκέφτεσαι να προωθήσεις αυτό το κείμενο, πιθανότατα θα κάνεις ίσως επιλογή, στα άτομα στα οποία θα το στείλεις.
Θεωρώ προσωπικά πως ανήκω στα άτομα, που πιστεύουν πως μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Όλοι έχουμε χιλιάδες ευκαιρίες στην καθημερινή μας ζωή, να καταλάβουμε την φυσική τάξη των πραγμάτων.
Τόσες πολλές, φαινομενικά τετριμμένες αλληλεπιδράσεις μεταξύ δύο ανθρώπων, μας δίνουν μια επιλογή:
Περνάμε κατά μήκος ενός μικρού σπινθήρα αγάπης και ανθρωπιάς;
ή παραβλέπουμε κάθε ευκαιρία, αφήνοντας αυτόν τον κόσμο ακόμη πιο κρύο;
Ένας σοφός είπε κάποτε, "κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιο αδύναμους ανάμεσά της"
Τώρα έχεις δύο επιλογές για το κείμενο που διάβασες..
Διαγραφή, δηλαδή δεν του δίνεις σημασία, ή..
Προώθηση, δηλαδή, αναδημοσίευσε το...
Να έχεις μια χαρούμενη ημέρα, να έχεις μια "Shay day!"
Κάνε το σωστό, προώθησε το, δώσε μια ακόμη μικρή ελπίδα στο να καλυτερέψει ο κόσμος μας, να γίνει πιο ανθρώπινος, πιο συμπονετικός, πιο αγνός....
...και, χαμογέλα!!! ....μας παρακολουθούν παιδιά.

24 σχόλια:

Asterion είπε...

Κάστρο - Κάστρο γιατί μου κάνεις τέτοια νούμερα;
Είδα και έπαθα να το τελειώσω όταν μου το έστειλαν από την υπερφόρτωση που έπαθα. Και τώρα με το δέλεαρ του λουλουδιού με έβαλες πάλι στο λούκι. Δεν αντέχουν οι ασφάλειές μας σε τέτοιες υπερφορτώσεις συναισθηαμτικές ΕΛΕΟΣ!!!!!!
Αστερίων

Hfaistiwnas είπε...

Ναι είχε έρθει και σε μένα το ίδιο..
Συγκινητικό αλήθεια και δίνει μάθημα ζωής..

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Καλήν εσπέραν ΄Αρχοντα,
το προώθησες με τον ιδανικότερο τρόπο

Ενθάρρυνση, κοινή αποδοχή, ενθουσιασμός τα δώρα πoυ πήρε ο Shay

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Artanis είπε...

Κι εγώ το έλαβα...Είναι πολύ όμορφη ιστορία, και σε κάνει να αναρωτιέσαι αν είναι αλήηθινή...Μακάρι να συνέβη όντως...
Σε φιλώ, ελπίζω να είσαι γερός και δυνατός...

Side21 είπε...

Ο κάθε άνθρωπος ...
είναι μια οντότητα
μοναδική με τη δικής της αξία !!!
Το επίπεδο μιας κοινωνικής ομάδας
και κατ' επέκταση του κοινων. συνόλου
κρίνεται απ' την αντιμετώπιση ατόμων
με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ...
Πήρα κι εγώ σε mail την ιστορία
και την προώθησα όσο κι αν δεν ...
καταλαβαίνω τους κανόνες του παιχνιδιού
( το έχω δει σε αρκετές ταινίες )!!!
Νά 'σαι καλά φίλε μου ...
Την καλησπέρα μου απ' τη Σάμο ...

artemis είπε...

Tα σχόλια είναι περιττά σε τέτοιες αναρτήσεις...

gskastro είπε...

Φίλε Αστερίωνα και ποιος σου είπε να μου στέλνεις τέτοια e-mail. Απλά παραγεράσαμε (Θυμάσαι τι μας έγραψε κάποια ψυχή;) και παραγίναμε ευσυγκίνητοι. Να έχεις ένα καλό Σαββατοκύριακο gskastro

gskastro είπε...

Ηφαιστίωνα όντως είναι συγκινητικό, για τον λόγο αυτό το έβαλα αντί να το στείλω. Να είσαι πάντα καλά gskastro

gskastro είπε...

Καλή μου Γλαρένια επιτέλους ξαναγύρισες ορμητική, ξέρω πόσο σημαντικά είναι ορισμένα πράγματα που όμως δεν τα εκτιμούμε μέχρι τι στιγμή που θα μας παίξουν κάποιο άσχημο παιχνίδι. Μακάρι να υπήρχε πολύς κόσμος σαν και αυτούς γύρο από τους Shay. Πολλά φιλιά και εύχομαι γρήγορα να ξεχάσεις την περιπέτειά σου. gskastro

gskastro είπε...

Καλή μου φίλη Artanis αληθινή ή ψεύτικη έχει την αξία της. Να μου φιλήσεις τις κούκλες σου καλό Σαββατοκύριακο gskastro

gskastro είπε...

Φίλε μου Side 21 και εγώ δεν καταλαβαίνω τους κανόνες του παιχνιδιού ή και την φιλοσοφία του, όμως η ιστορία μου έκανε εντύπωση για το νεαρό των ατόμων που βοήθησαν τον Shay. Παρουσιάζουμε τα παιδιά σαν σκληρά και αδιάφορα στον πόνο του άλλου, φαίνεται όμως ότι δεν είναι έτσι, είναι η άμυνά τους απέναντι σε ένα σκληρό κόσμο. Να είσαι καλά εσύ και όλη σου η υπέροχη οικογένεια. Gskastro

gskastro είπε...

Artemis καλώς την στο σπιτικό μου. Έχεις δίκαιο ότι και να πει κανείς γι’ αυτό το μεγαλείο των μικρών παιδιών θα είναι λίγο. Αυτές οι ιστορίες όμως μας κάνουν εντύπωση γιατί είναι η εξαίρεση ενώ θα έπρεπε να είναι ο κανόνας. Έχουμε γίνει σκληροί απέναντι στον πόνο αυτών των ανθρώπων ενώ θα έπρεπε να τους περιβάλουμε με στοργή και αγάπη. Να έχεις ένα καλό Σαββατοκύριακο gskastro

Vrakas Kostas είπε...

Αγαπητε Γιωργη..

Ισως δεν "γερασα" ακομη και για αυτο δεν συγκινουμαι τοσο ευκολα..

Ισως παλι,αν ζεις/εργαζεσαι και αντιμετωπιζεις αναλογες καταστασεις με αυτην του Shay σε καθημερινη βαση,
σε κανουν λιγοτερο ευαλωτο,
και βλεπεις την πραγματικοτητα λιγοτερο συναισθηματικα.
Η περιπτωση του Shay,ειναι μονο μια στιγμιαια "γεωμετρικη" εξαρση του προβληματος της κοινωνιας μας, που μας κεντρισε προς στιγμη την προσοχη,επειδη ισως τον υπολοιπο χρονο,την εχουμε στην σκεψη μας και στον τροπο ζωης μας,σαν δεδομενη στα..μετρα μας.
Και για να γινω πιο κατανοητος...
Το ζητουμενο ειναι να γινει η κοινωνια μας,κοινωνια των λογικα σκεπτομενων ανθρωπων,και οχι κοινωνια των κλισε και των στιγμιαιων προβληματισμων,λες και αυτα τα οποια προβληματα δεν υφισταντο μεχρι τωρα.

Να εχεις ενα ομορφο ΣΚ φιλε μου Γιωργη.

Υγ..Οταν κλεινει καποιος με προτροπη την ελευθερη βουληση για το κειμενο/αναρτηση,τοτε το αφηνει ετσι.
Δεν "επιβαλει" στον αλλον επανερχομενος και τον καλει για..αναδημοσιευση.
Εγω δεν θα την κανω.

Άστρια είπε...

Ω, φίλε μου κατάφερες με τη σημερινή σου ανάρτηση να με γεμίσεις συγκίνηση. Και όσο προχωρούσε το κείμενο, ακόμα πιο πολύ!!! ως το τέλος!!!

Γιατί υπάρχουν Άνθρωποι, ναι, παρόλα όσα καθημερινά βλέπουμε δεν χάθηκε η ανθρωπιά.
Ίσως και αυτό να είναι το μυστικό της ομορφιάς της ζωής.

Συγχαρητήρια στον Αστερίωνα για την επιλογή του!

Συγχαρητήρια σε σένα για την επιλογή της ανάρτησής σου!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ και στους δύο!

Καλό μήνα,
"Shay month!"!

Asterion είπε...

Καλημέρα Αστρια!
δεν ξέρω αν θα ξαναμπείς εδώ. Σε ευχαριστώ πολύ για τα συγχαρητήρια. Ολα ξεκίνησαν από το σόκ που έπαθα διαβάζοντας μήνυμα στο e-mail μου με το περιεχόμενο της ανάρτησης και σκέφθηκα τον Κάστρο, να τον παιδέψω, όπως παιδεύτηκα και εγώ συναισθηματικά διαβάζοντάς την.

dyosmaraki είπε...

Μαθήματα ζωής για όλους.
Με την ευκαιρία κλέβω το πανέμορφο τριανταφυλλάκι του κήπου σου.

Μι αόμορφη Κυριακή να έχεις

fractal είπε...

Kαλησπέρα ΚΑΣΤΡΟ και ΑΣΤΕΡΙΩΝΑ.
Αυτές οι ιστορίες που δεν εμφανίζονται ούτε στα πιό ψηλά των διάφορων φανταχτερων εντύπων, νομίζω δίνουν νόημα στην απευθείας επαφή των ανθρώπων που γίνεται κατορθωτή μέσω του διαδυκτίου.
Αστερίων την είχες στείλει και σε μένα, και σε ευχαριστώ πολύ. Με τη σειρά μου την προώθησα σε αρκετούς φίλους. Μαλιστα κάποιος, ξεχνώντας ότι του την είχα στείλει εγώ, μου την ξανάστειλε..
Είναι από εκείνες τις ιστορίες που ακυρώνουν ΚΑΣΤΡΟ μου τις πεποιθήσεις σου στο θέμα των αιώνίων διαφορών μας.
Και φυσικά ενισχύουν τα επιχειρήματά μου.

Stefanos Z είπε...

Πολύ όμορφη ιστορία, αληθινή ή μη.. Το μέλλον ανήκει στα μικρά και αυτό πρεπει να μας κάνει πιο υπεύθυνους. Πρεπει να διατηρηθεί αυτός ο αυθορμητισμός, η αγαθότητα, η ανυδιοτέλεια.
Τους χαιρετισμούς μου από το βορα!

fractal είπε...

Καστρο...κλάψ..κλαψ
Δεν με παίζεις πιά..

gskastro είπε...

Φίλε Κωστή έχεις ευαίσθητη ψυχή και δεν μπορεί να μην συγκινείσαι, απλά δεν θέλεις να το μαρτυρήσεις. Για τα υπόλοιπα μπορεί να έχεις δίκαιο, αλλά κοντά στη λιγική δεν βλάπτει να υπάρχει και λίγο συναίσθημα. Να είσαι καλά Γιώργος

gskastro είπε...

Άστρια, καλή μου Άστρια μα για να σε συγκινήσω το έβαλα δεν θέλω να είμαι μόνος σε αυτά τα θέματα. Βρήκα και κάτι άλλο που με συγκίνησε και θα το βάλω ανάρτηση. Πολλά φιλιά gskastro

gskastro είπε...

Καλό μου Dyosmaraki, το ξέρω είμαι αδικαιολόγητος, έχω σχεδόν εγκαταλείψει το blogging. Δυστυχώς οι ατυχίες μου στις δουλειά μου δεν μου αφήνει περιθώρια για τίποτα άλλο.
Σου εύχομαι καλές γιορτές και ευτυχισμένο το νέο έτος. Φιλιά πολλά gskastro

gskastro είπε...

Ο Αστερίων καλό μου fractal με βομβαρδίζει με e-mail τα περισσότερα με πολύ ενδιαφέρον.
Κοντά στις άλλες μου ατυχίες έμεινα και 10 ημέρες χωρίς αυτοκίνητο, ελπίζω να το πάρω σήμερα γιατί πρέπει να πάω στην Κατερίνη για δουλειές. Θα δω και τον φίλο μου τον Αστερίωνα. Άσε και το κλαψ κλαψ γιατί εγώ είμαι για κλάματα. Πολλά φιλιά gskastro

gskastro είπε...

Στέφανε καλώς τον, που είχες χαθεί; Μπαίνω στο blog σου και δεν βλέπω νέες αναρτήσεις. Να είσαι καλά gskastro