Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008

ΤΑ BLOG ΔΕΝ ΚΛΕΙΝΟΥΝ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟ GOOGLE.

Προ ημερών μπήκα σε ένα blog και διάβασα τον δεκάλογο των bloggers, ο οποίος αναφερόταν στα αυτονόητα. Δηλαδή αναφερόταν στις σχέσεις που πρέπει να διέπουν την επικοινωνία των bloggers. Κάτι που κατά την γνώμη μου πρέπει να ισχύει ούτως ή άλλως και στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.
Εδώ φυσικά υπεισέρχεται η ανωνυμία και για τον λόγο αυτόν θα πρέπει να είμαστε ακόμα πιο προσεκτικοί.
Ένας από τους βασικούς λόγους που έγινα blogger ήταν η αναπόφευκτη επιθυμία των εγγονιών μου να αρχίσουν να χρησιμοποιούν το Internet. Αυτό με φόβιζε και έτσι αποφάσισα να γίνω blogger στην ηλικία των 74 ετών για να αποκτήσω ιδίαν αντίληψη για την χρησιμότητα ή και την επικινδυνότητα του.
Την ανησυχία αυτή την είχα εκφράσει σε κάποιο σχόλιο που έκανα σε ένα άλλο blog. Ένα blog που το είχε ένα αξιόλογο νεαρό κορίτσι. Σε απάντηση με καθησύχαζε γράφοντας στις 22 Ιουνίου 2008:
«Καταλαβαίνω την ανησυχία σου, επειδή την ίδια ανησυχία είχαν και οι γονείς μου πριν. Δεν είμαι νέα στον κόσμο του ίντερνετ (στην ηλικία είμαι μόνο! ) και έχω δει και ασχοληθεί με αρκετά (ιντερνετικά)……… Δεν ξέρω την ηλικία των εγγονών σου, αλλά μπορείς να το καταλάβεις π.χ. από το πώς τα πάνε στο σχολείο, ή πώς τα πάνε στη δουλειά, πώς τα πάνε με τις ανθρώπινες σχέσεις.»
Πολύ φιλοσοφημένη απάντηση από ένα κορίτσι μόλις 23 ετών. Φυσικά δεν ησύχαζα τόσο εύκολα, συνέχεια συμβούλευα τα εγγόνια μου να μην δίνουν στοιχεία τους και κυρίως να μην δίνουν τις φωτογραφίες τους, γνωρίζοντας πόσοι ψυχανώμαλοι κυκλοφορούν.
Στο διάστημα λοιπόν αυτών των 6 μηνών λειτουργίας του blog μου, απέκτησα αρκετούς e-φίλους και φίλες. Με άλλους εξακολουθώ να αλληλογραφώ και με άλλους έχω διακόψει. Είναι το αντίστοιχο που συμβαίνει στην ζωή μας. Με άλλους δένουμε και με άλλους όχι.
Κάποιοι από τους φίλους είχαν περιπέτειες με το Google προς γενική αγανάκτηση όλων μας, ευτυχώς όμως τελικά ξεπέρασαν το πρόβλημα. Απ’ ότι έχω καταλάβει το Google βάζει φραγμούς στην λειτουργία εάν υπάρξει καταγγελία ή παρουσιαστεί πρόβλημα σε κάποιο blog που όμως θα μπορούσε το πρόβλημα αυτό να συμπαρασύρει και άλλα blog.
Τώρα γιατί τα γράφω όλα αυτά θα με ρωτήσετε. Έχω τους λόγους μου.
Εδώ και καιρό προσπαθούσα να μπω στο blog αυτού του αξιόλογου κοριτσιού που έγραψα παραπάνω και κάθε φορά έπαιρνα την απάντηση
This blog is open to invited readers only
Ώσπου μια μέρα μπαίνοντας στο e-mail μου είδα μια πρόσκληση: Έχετε πρόσκληση να δείτε το ιστολόγιο του/της Clockwork Plum.
Μπήκα στη διεύθυνση του e-mail που μου έγραφε και βρέθηκα στο blog της Clockwork Plum. Και εκεί στην ανάρτηση που υπήρχε «Αγαπητοί προσκεκλημένοι...» μας εξιστορούσε τους λόγους που αναγκάστηκε να κλείσει το blog της για να πάψει να την ενοχλεί κάποιο άτομο.
Από τότε είδα αρκετούς bloggers να μπαίνουν και να της αφήνουν μηνύματα, προφανώς όλοι προσκεκλημένοι. Δεν θα γράψω τι μας είπε στην ανάρτηση αλλά και στις απαντήσεις στα σχόλια μας, άλλωστε δεν έχει νόημα αρκετοί από την παρέα μας μπαίνουν και τα διαβάζουν. Σημασία όμως έχει ότι μια αξιόλογη νέα κοπέλα που επιθυμούσε να επικοινωνεί ανοικτά μαζί μας, αναγκάζεται να βάλει περιορισμούς στο blog της για να αποφύγει κάποιον ψυχανώμαλο. Το ψυχανώμαλος είναι ιδική μου έκφραση.
Ευτυχώς είχε το θάρρος να μας πει την περιπέτειά της. Της ζήτησα την άδεια να αναφέρω το όνομα του blog της με την ελπίδα ότι αν διάβαζε αυτή την ανάρτηση ο τύπος που την ενοχλεί να συναισθανθεί το κακό που κάνει σε ένα νεαρό κορίτσι και να σταματήσει να την ενοχλεί.
Φίλοι μου αυτή η περιπέτεια της καλής μας της Clockwork Plum, δεν σας κρύβω ότι με έχει κάνει ακόμα περισσότερο επιφυλακτικό προς το Internet. Φυσικά το πρώτο πράγμα που έκανα, φώναξα τις εγγονές μου να διαβάσουν την περιπέτεια της καλής μας φίλης.
Καλή μου Clockwork Plum από αυτό εδώ το blog και από αυτή την ανάρτηση σου εύχομαι να μην έχεις άλλες ενοχλήσεις για να μπορέσεις να αφοσιωθείς απερίσπαστη στις σπουδές σου, που απ’ ότι φαίνεται πηγαίνεις περίφημα.
Αυτά τα ολίγα φίλοι μου και εάν μπορείτε να μη βάζετε φωτογραφίες ιδίως των παιδιών σας θα κάνετε πολύ καλά. Άλλωστε υπάρχει και το e-mail για να τις στέλνετε σε ανθρώπους που εμπιστεύεστε.

24 σχόλια:

sofia είπε...

Καλημέρα,
η αλήθεια είναι ότι πολλοί από μας ξεχνάνε ότι το να γράφεις σε ένα μπλογκ, είναι σαν να στέκεσαι πάνω σε ένα βάρθρο στο Σύνταγμα και φωνάζεις με την ντουτούκα. Θα σε ακούσουν αυτοί που θές, αλλά έλα που είναι και πολλοί που δεν θές!
Αυτό με τις φωτογραφίες, κυρίως των παιδιών, το έχω σκεφτεί και με προβληματίζει, αλλά είναι τόσο αθώες και καλοπροαίρετες οι φίλες μου, που δεν μου πάει να τους στεναχωρήσω.
Είμαι σίγουρη ότι πολύ έχετε ανέβει στα μάτια των εγγονών σας!
Νάστε καλά
και καλό μήνα

asterion είπε...

Κάστρο καλή σου ημέρα
αναφέρθηκες σε ένα αναγκάιο κακό (ιντερνετ).
Εχει τα καλά του αλλά οπωσδήποτε και μεγάλο πεδίο για δράση διανοητικά ανώμαλων. Αυτοί βέβαια δεν περιμένουν το ιντερνετ. Εκδηλώνονται ποαντού και πάντα, απλά το θεωρούν ποιό ψυχαγωγικό να εκδηλώνονται και εκεί, επειδή τους παρέχει ασφάλια.
Το ζητούμενο είναι γιατί μετά από τόσες μικροεπαναστάσεις και απελευθερώσεις κυκλοφορούν ακόμα τόσα Ζομπι αναμεσά μας. Τόσα απωθημένα πιά;

Κωνσταντινιά είπε...

Καλό μήνα,


σωστά όλα όσα αναφέρεις Κάστρο, όπως συνήθως άλλωστε, μα νομίζω, πως μέσα στα γραφόμενα σου ενυπάρχει και η απάντηση:"Είναι το αντίστοιχο που συμβαίνει στην ζωή μας. Με άλλους δένουμε και με άλλους όχι". Και θα συμπληρώσω ότι υπάρχουν και αυτοί που ξεφεύγουν από το μέτρο όπως συμβαίνει και στη ζωή .

Artanis είπε...

Πρέπει να είχε πολλή επιμονή και απίστευτο θράσος ο τυπος για να την ενοχλεί σε τέτοιο βαθμό που την ανάγκασει να κλείσει το μπλογκ μόνον για προσκεκλημένους...
Εμένα μ' ενοχλεί και η απλή αναφορά του μικρού μου ονόματος, ειδικά από την στιγμή που δεν το αναφέρω η ίδια, αλλά υπάρχει στο μέηλ μου, που στέλνω σε ελάχιστα άτομα...Αλλά τί να κάνουμε...Τουλάχιστον δεν αναρτώ καθόλου προσωπικά στοιχεία, και σιγουρα όχι ονόματα και φωτό των παιδιών μου...Κυκλοφορεί πολλή τρέλα εκεί έξω...

gskastro είπε...

Σοφία καλώς ήρθες στο blog μου. Είμαι σίγουρος ότι οι φίλες σου αν είναι πραγματικές φίλες θα στενοχωρηθούν περισσότερο αν κάποιος παίξει με τις φωτογραφίες δικών σου ανθρώπων. Δυστυχώς συμβαίνουν πάρα πολλά που δε μπορούμε να ελέγξουμε.
Μία ωραία ιδέα θα ήταν να στέλνει κανείς φωτογραφίες παιδιών του ή εγγονιών σε φίλους με e-mail, οπόταν δεν πέφτουν σε ακατάλληλα χέρια.
Να είσαι καλά Σοφία και ευχαριστώ για την επίσκεψη. Α! και καλό μήνα. gskastro

gskastro είπε...

Φίλε Αστερίωνα τα Ζόμπι θα υπάρχουν πάντα. Απλά θα πρέπει να φροντίζουμε να προστατεύουμε ιδικά τα παιδιά που ακόμα δεν έχουν αποκτήσει πείρα για να αναπτύξουν τας δικά τους αμυντικά ανακλαστικά.
Να είσαι καλά φίλε μου και καλό μήνα. gskastro

gskastro είπε...

Ξέρεις Κωνσταντινιά, αυτού του είδους τα θέματα, όπως και αυτό που έβαλες στην τελευταία σου ανάρτηση, απαιτεί πολύ κουβέντα. Συνήθως η κουβέντα αυτή όμως γίνεται περισσότερο δημιουργική και με λίγο κρασάκι και μερικούς μεζέδες.
Να είσαι καλά Κωνσταντινιά και καλό μήνα να έχουμε. Φιλιά gskastro

gskastro είπε...

Artanis καλό μήνα. Ναι υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι που δεν σταματούν μπροστά σε κανένα εμπόδιο προκειμένου να επιτύχουν αυτό που θέλουν. Και αν μεν έχει σχέση με την καριέρα τους ή την προσωπική τους ζωή χωρίς να ενοχλούν άλλο κόσμο, πάει καλά. Τι γίνεται όμως στις περιπτώσεις που δημιουργούν προβλήματα σε άλλους;
Πάντως κάνεις καλά που δεν δημοσιεύεις στοιχεία αλλά και φωτογραφίες και ιδικά των παιδιών σου.
Είδα ότι έβαλες μια πολύ συγκινητική ανάρτηση, θα σου έρθω, μάλλον αύριο. Είμαι πολύ κουρασμένος, έλλειπα όλη μέρα σε δουλείες. Να είσαι καλά και πολλά φιλιά gskastro

meggie είπε...

Καλησπέρα σας
Δεν είμαι καινούργια στο net (ούτε στη ζωή άλλωστε) κι έχω τη γνώμη πως τέτοιου είδους περιπέτειες μπορούν ανά πάσα στιγμή να συμβούν παντού και σε όλους. Πιθανόν, εδώ, στο κόσμο τον ηλεκτρονικό η πιο εύκολη λύση είναι αυτό που έκανε η φίλη σας, αλλού όμως δεν θα ήταν δυνατόν. Αν κάποιος την ενοχλούσε θα κλεινόταν στο σπίτι της και θα δεχόταν μόνο εκεί, τον κόσμο της;; Όχι βέβαια. Θέλω να πω, πως η ανωνυμία μας εδώ μας προσφέρει μια ιδανική ευκαιρία να "αγνοήσουμε" τους "ανεπιθύμητους" χωρίς να αυτοπεριοριστούμε.
Γνώμη μου βέβαια.

Καλό σας βράδυ

gskastro είπε...

Καλώς την meggie, καλώς την δεύτερη πνοή. Είδες τι βαθειά που είναι η δεύτερη πνοή! Είναι σαν αναπνοή που παίρνεις μετά από πολύ ώρα παραμονής κάτω από το νερό. Πρέπει να μοιάζει με την πρώτη αναπνοή που παίρνει το νεογέννητο.
Δυστυχώς για την φίλη μου τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά, αλλά δεν μου επιτρέπετε να γράψω περισσότερα. Πάντως γενικά είναι όπως τα γράφεις, αρκεί να μη δώσεις τα πραγματικά σου στοιχεία.
Να είσαι καλά meggie και ελπίζω να σε βλέπω συχνά. gskastro

asterion είπε...

Καλή σας ημέρα
πως έχω την εντύπωση ότι όλο το σύστημα μπάζει φρικτά από παντού και δεν μπορούμε να φυλαχτούμε, όσα μέτρα και να πάρουμε όσο καχύποπτοι και αν γίνουμε. Είναι σαν την παρίπτωση μιας ομάδας ωραίων και προκλητικών γυναικών που κάθονται όμορφα και ωραία σε μια καφετέρια κλειστή στην Χαλκίδα ή στο Λουτράκι με τον τρόπο που ξέρουν(επιστήμη ολόκληρη) να κάθονται όταν θέλουν. Μετά βγαίνουν έξω και φυσάει εκείνος ο γνωστός διαβολεμένος αέρας και προσπαθούν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Τι να πω;;;;;;;;

Sulley είπε...

Πολύ χρήσιμη ανάρτηση, καλημέρα.
Να έχουμε όλοι μας το νου μας και ποτέ να μην αυτοαπατούμαστε πως "δεν θα συμβεί σε εμάς".
Εμείς κάνουμε λάθη, οι άλλοι βρίσκουν τις "τρύπες".

gskastro είπε...

Αστερίωνα αν και πολύ κουρασμένος θα σου γράψω δυο λογάκια για την υπόθεση αυτή. Γνωρίζοντας το κορίτσι αυτό, σε πληροφορώ δεν έχει σχέση με αυτό που περιγράφεις για την Χαλκίδα ή το Λουτράκι. Δεν προκάλεσε αντίθετα έχει ένα πολύ ωραίο μυαλό και λόγο, που πολύ θα θέλαμε να έχουν τα δικά μας παιδιά. Απλά της βρέθηκε ο άνθρωπος που δεν έχει κανένα ενδοιασμό.
Είναι σαν μια περίπτωση που ξέρουμε οι δύο μας, που είχε βάλει στοίχημα και κατάφερε να καταστρέψει ολόκληρη οικογένεια, μόνο που στην περίπτωση εκείνη, ο καλός θεούλης φρόντισε να τον καλέσει κοντά του για να απαλλαγούμε. Και να σκεφτείς ότι τότε δεν υπήρχε Internet.
Πολλούς φιλικούς χαιρετισμούς gskastro.

gskastro είπε...

Sulley ναι πρέπει να προσέχουμε για να έχουμε όπως λένε οι πατριώτες μας.
Βασικά πρέπει να κρατάμε κάποιους κανόνες, όπως να μη δίνουμε με ευκολία στοιχεία μας και ιδίως φωτογραφίες. Αν έχεις μικρά παιδιά μην ξεγελαστείς και τους βάλεις την φωτογραφία τους στο Internet.
Συμφωνώ και σε αυτό που γράφεις, δικά μας τα λάθη και οι άλλοι τρυπώνουν.
Στο blog σου δεν υπάρχει δυνατότητα για σχόλια; μπήκα και δεν μπόρεσα να βάλω.
Να είσαι καλά Sulley και καλώς όρισες στη μπλοκόσφαιρα. gskastro

asterion είπε...

Kastro φίλε μου
καλή σου ημέρα. Χθές βράδι δεν μπόρεσα να σου απαντήσω λόγω δικτύου. Στο τελευταίο μου σχόλιο το παράδειγμα ήταν τελέιως ανεξάρτητο από πρόσωπα. Την κοπέλλα φυσικά ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΞΈΡΩ γι αυτό και δεν σχολιάζω. Ομως το σύστημα μπάζει και αλλοίμονο αν για οποιονδήποτε λόγο σε βάλλουν στο στόχαστρο. Ολα τα άλλα είναι απλά οδοντόκρεμες.

Άστρια είπε...

Καλέ μου gskastro,

Συγχαρητήρια! Έγινες ως και blogger για να ξέρεις τι γίνεται στο internet, με την έννοια σου στις εγγονές σου.Αλλά και για όσα κατά καιρούς έχεις γράψει, είναι τυχερές οι εγγονούλες σου που έχουν τέτοιο παππού:))

υγ.Εδώ και ο λόγος που έγινα κι εγώ blogger,

http://twinklestarblogspot.blogspot.com/2008/03/blog-post_27.html

και μέχρι σήμερα δεν το έχω μετανοιώσει. Έχω έναν μικρό κύκλο @φίλων, ενδιαφέροντα άτομα, που εκτιμώ, κόσμο που πιθανόν να μην είχα την ευκαιρία να συναντήσω πραγματικά ανάμεσα από τους γνωστούς μου, τους συναδέλφους μου κλπ. και να επικοινωνώ μαζί τους.

Φιλιά, καλό Δεκέμβριο να έχουμε:))

gskastro είπε...

Φίλε Αστερίωνα πάντα έμπαζε, απλά κάποιοι ήταν τυχεροί και κάποιοι ήταν στόχος. Όπως καλά γνωρίζεις η δική μου οικογένεια ήταν στόχος, αλλά φαίνεται ότι ο πατέρας μου δεν το έβαζε κάτω.
Μην ξεχνάς άλλωστε ότι με την πολύ αντιβίωση, τα μικρόβια παθαίνουν ανοσία, έτσι και εμείς όσο βαράνε τόσο ατσαλώνουμε.
Καλή σου νύχτα και να είσαι καλά. gskastro

gskastro είπε...

Καλή μου Άστρια βασικά οι εγγονές μου ήταν τυχερές γιατί ήμουνα καλός παραμυθάς, τώρα πλέον μεγάλωσαν και ήρθε οι σειρά των άλλων εγγονιών από τον γιό μου.
Έχεις δίκαιο το internet σου δίνει την ευκαιρία να κάνεις ετερνικούς φίλους, αρκεί να προσέχει κανείς μέχρι να βεβαιωθεί για την ειλικρίνεια των προθέσεων τους.
Και το κυριότερο μπορεί να δημιουργηθούν φιλίες και με άτομα από άλλες χώρες.
Να είσαι πάντα καλά Άστρια και να πιάσει η ευχή σου για έναν καλό Δεκέμβρη. Πολλά φιλιά gskastro

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

΄Αρχοντά μου,
ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΜΕΡΑ, όσο καλή μπορεί να θεωρηθεί μετά τις τελευταίες δραματικές εξελίξεις...

Από την αρχή της ανάρτησής σου κατάλαβα το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεσαι. Πρόκειται για το αγαπημένο μας κορίτσι που σε ηλικία βρίσκεται κοντά με τα παιδιά μου.
Ως μητέρα και έχοντας τους ίδιους με σένα προβληματισμούς και ανησυχίες, όσον αφορά το Ιντερνετ, τη χρησιμότητα αλλά και τη χρήση του, σε νιώθω.
ΟΛΑ αυτά, τα είχε εξαιρετικά αναλύσει το Δαμασκηνάκι μας,στην από 21/8/2008 ανάρτησή της. Το Δαμασκηνάκι μας, που αν και δεν γνωρίζω προσωπικά, υπεραγαπώ, γιατί έχω εκτιμήσει τις αξίες του.

Και εγώ "βαδίζω" προσεκτικά και με μεγάλη επιφύλαξη στο χώρο, γιατί συμφωνώ με τούτο που είπε το κορίτσι μας:"Μήπως δε θέλουμε να ομολογήσουμε στους εαυτούς μας το απλό πράγμα πως... οι περισσότεροι άνθρωποι (οι άνθρωποι γενικώς) το πιθανότερο θα αδιαφορούσαν, παρά θα ενδιαφέρονταν για μας;"

Είναι τυχερά τα εγγόνια σου με έναν τόσο αξιόλογο παππού.

Κι' εγώ, είμαι υπερήφανη που είσαι φίλος μου, όχι γιατί στην ανάγκη μου (τον Ιουλιο, με τη ζημιά στο μπλογκ μου) αυθόρμητα και με δική σου πρωτοβουλία με βοηθησες, αλλά ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΑΞΙΖΕΙΣ!!!!
Με εκτίμηση και αληθινή αγάπη,

Φιλί και μεγάλη Γλαρένια αγκαλιά

gskastro είπε...

Καλή μου Γλαρένια πως ξέρεις να αναστήνεις και νεκρούς με τα καλά σου λόγια!
Έχεις δίκαιο είναι αξιολάτρευτο κορίτσι και ήταν άδικο αυτό που έκανε ο άτιμος. Ας είναι, ξέρει ότι την αγαπούμε και ότι μπορεί να ζητήσει την βοήθεια μας οποτεδήποτε.
Το Internert είναι ένα πολύ καλό εργαλείο, αρκεί να μείνει σε αυτό το επίπεδο και μην προχωρήσει στην εξάρτηση. Ξέρεις πολλά παιδιά αλλά και μεγάλοι παθαίνουν ότι και οι μανιώδεις καπνιστές και δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς αυτό. Αλλοιώνεται ακόμα και ο χαρακτήρας τους.
Και φυσικά υπάρχουν και οι κίνδυνοι για τα μικρά παιδιά. Και επειδή οι περισσότεροι γονείς δεν γνωρίζουν από PC πόσο μάλλον από Internet, θα πρέπει να παρακολουθούν τουλάχιστον την συμπεριφορά τους και την απόδοσή τους στο σχολείο. (Μια πολύ σοφή συμβουλή της μικρής μας φίλης σε εμένα μήνες πριν).
Μάλλον εγώ είμαι τυχερός που έχω τέτοια αξιολάτρευτα εγγόνια. Όσο για τη μικρή είναι σκέτη ατιμία.
Θέλω πάντα να με θεωρείς φίλο έστω και αν δεν έχουμε γνωριστεί από κοντά και να μη διστάσεις να ζητήσεις βοήθεια αν ποτέ τη χρειαστείς. Πολλά φιλιά gskastro

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Σ' ευχαριστώ.!!!!
Τη βοήθεια την προσφέρεις πριν σου τη ζητήσουμε.
Express-G-service
:-))))

Συμπάθα με μα είχα ανάγκη για χαμόγελο απόψε μετά από την τόση μαυρίλα των τελευταίων ημερών, που δε λέει να ξεδιαλύνει.

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

gskastro είπε...

Δυο λέξεις και δεν ανοίγεις και σχόλια καλή μου Γλαρένια, μαυρίλα στην ψυχή σου που την δείχνει και το blog σου. Κάπως έτσι αισθάνεται και ο περισσότερος κόσμος. Και γράφω ο περισσότερος, γιατί κάποιοι τρίβουν τα χέρια τους. Και δεν μιλάω για τους αναρχικούς, ούτε για τους κουκουλοφόρους, ούτε ακόμα και γι’ αυτούς που προκάλεσαν τον θάνατο του μικρού παιδιού. Όλοι αυτοί είναι όργανα στα χέρια των πραγματικά ενόχων.
Δυστυχώς δεν θα αποκαλυφθούν ποτέ, είναι τόσο επιδέξιοι, θα αλλάζουν πρόσωπο, στρατόπεδα φροντίζοντας επιμελώς για τα όποια συμφέροντά τους, και εμείς αποχαυνωμένοι θα παρακολουθούμε τους αστέρες τις τηλεόρασης να μας αναλύουν τα τεκταινόμενα.
Γλαρένια μου θα σου γράφω από εδώ όσο καιρό κάνεις να ανοίξεις τα σχόλια σου. Πολλά φιλιά σε όλη την Γλαροοικογένεια. Gskastro

fractal είπε...

καλό μεσημέρι Κάστρο μου. Από το Ψυχικό. Ακόμα δεν τα κατάφερα να ταξιδέψω. Κρίμα που η φίλη σου δεν έγραψε εδώ κάτι, για την περιπέτειά της. Εδώ και οχτώ μήνες έχω μιά αντίστοιχη περιπέτεια στο κινητό μου. Το άτομο δεν παίζεται. Σιγά-σιγά το συνίθισα. Ούτε που με εκνευρίζει καν. Μη σου πω πως αν δεν με πάρει αναρωτιέμαι τι να έχει γίνει..

gskastro είπε...

Καλό μου fractal έχω διαβάσει κάπου για το σύνδρομο αυτό. Παρουσιάζεται ιδίως σε απαγωγές όπου το θύμα γίνεται εξαρτώμενο από τον απαγωγέα. Λες να την έπαθες και εσύ με το μυστηριώδες άτομο που σου τηλεφωνεί.
Σου εύχομαι καλό ταξίδι για αύριο και τα ξαναλέμε όταν φτάσεις. Πολλά φιλιά gskastro